Παραθέτω στή συνέχεια ἐλλιπή κατάλογο ἡγουμένων καί μοναχῶν, πού διετέλεσαν στό μοναστήρι γιά πολύ ἤ λίγο χρονικό διάστημα. Παρ’ ὅλη τήν προσπάθεια δέν μπόρεσα νά καθορίσω χρονολογικά τήν ἄφιξη καί ἀναχώρηση ἤ κοίμηση τοῦ καθενός, γιατί δέν σώζεται κανένα ἐπίσημο σχετικό βιβλίο τοῦ μοναστηριοῦ. Οἱ χρονολογίες πού σημειώνονται μᾶς πληροφοροῦν τό πότε περίπου διέμεινε ὁ καθένας στό Στόμιο. Ὁπωσδήποτε ἕνας σημαντικος ἀριθμός Στομιωτῶν μοναχῶν μᾶς εἶναι ἄγνωστος.
Στα Φάρασα της αγιοτόκου Καππαδοκίας, στις 25 Ιουλίου του 1924, ανήµερα της αγίας Άννης γεννήθηκε ο Άγιος Παΐσιος.
Στην βάπτιση οι γονείς του ήθελαν να τον ονοµάσουν Χρήστο, στο όνοµα του παππού. Ο όσιος Αρσένιος όµως είπε στην γιαγιά του: «Ε, Χατζηαννά, τόσα παιδιά σου βάπτισα! Δεν θα δώσεις και σε ένα το όνοµά µου;». Και στους γονείς είπε: «Καλά, εσείς θέλετε να αφήσετε άνθρωπο στο πόδι του παππού, εγώ δεν θέλω να αφήσω καλόγηρο στο πόδι µου;». Και γυρίζοντας στη νουνά της λέγει: «Αρσένιο να πης». Του έδωσε δηλαδή το όνοµά του και την ευχή του, και προείδε ότι θα γίνει καλόγηρος, όπως και έγινε.
Ο πατήρ Κοσμάς αφιέρωσε τη ζωή του στο έργο της Μονής, συνεχίζοντας την ιερή παρακαταθήκη του Αγίου Παϊσίου, ο οποίος είχε μονάσει στο ίδιο μοναστήρι. Με προσωπικό μόχθο και αφοσίωση, ολοκλήρωσε την αναστήλωση της Μονής Στομίου, διατηρώντας ζωντανή την πνευματική και ιστορική της αξία.