ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΟΜΙΟΥ

Δέν εἶ­ναι γνω­στή ἡ ἀ­κρι­βής χρο­νο­λο­γί­α τῆς εἰ­κό­νας. Ἡ ἐ­πι­λο­γή ὡ­στό­σο τοῦ χώ­ρου τῆς ση­με­ρι­νῆς Ἱ. Μο­νῆς,  ἡ πα­ρα­μο­νή της σ’ αὐ­τήν καί ἡ δι­ά­σω­σή της ἀ­πό τούς Ναζί τόν Αὔ­γου­στο τοῦ 1943 ἀ­νά­γον­ται σέ θαυ­μα­στή ἐ­πέμ­βα­ση τῆς ἴ­διας τῆς Κυ­ρί­ας Θεοτόκου.

Στήν χάρη της ἀποδίδονται ἀρκετά θαύματα καί κατά τόν καιρό τῆς ἀνακαίνισης τῆς Ἱ.Μονῆς ἀπότόν Ὅσιο Παΐσιο, ἀλλά καί θαυμαστές ἰάσεις ἀσθενῶν.

Ἡ ζωντανή παρουσία τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου στήν ζωή τῆς Ἱ. Μονῆς πιστοποιεῖται καί ἀπό τό ἀκόλουθο περιστατικό: Δύο εὐλαβεῖς γυναῖκες ἀπό τήν Κόνιτσα, βοηθοῦσαν στήν καλλιέργεια τοῦ κήπου. Ἕνα βράδυ, μετά τό Ἀπόδειπνο, πῆγανστόν Ξενώνα καί ἔπεσαν νωρίς νά κοιμηθοῦν. Ξύπνησαν ὅταν ἄκουσαν νά χτυπᾶ τό σήμαντρο. Βγῆκαν ἔξω ἀπό τό δωμάτιο. Εἶδαν τόν Γέροντα [Παΐσιο] νά βγαίνει ἀπό τό κελλί του καί μάλιστα τίς εἶπε:

«Εὐλογημένες, δέν σᾶς εἶπα νά μήν χτυπᾶτε τήν νύχτα τό σήμαντρο;».

Μέ ἀπορία ἀπάντησαν ὅτι αὐτές δέν ἔκαναν κάτι τέτοιο, καί συγχρόνως βλέπουν μιά γυναίκα νά ἐξαφανίζεται μέσα στήν Ἐκκλησία. Τήν εἶδαν ἀπό τό πλάι, δηλαδή ἀπό τόν ὦμο καί κάτω, τό χέρι της καί τό μαφόριο. Ἦταν ἡ Παναγία, πού ἡ νυχτερινή ἐπίσκεψή της ἀναγγέλθηκε μέ τό αὐτόματο χτύπημα τοῦ σημάντρου.

Ὁ Γέροντας, ἐνῶ μέχρι τότε μιλοῦσε δυνατά, ὕστερα, ἀπό  εὐλάβειακαί δέος ἔκανε σιωπηλά νόημα στίς δύο γυναῖκες νά πᾶνε στό δωμάτιό τους, καί ὁ ἴδιος μπῆκε στό κελλί του.